«ΠαραΛύρημα»
Η Γλώσσα ως κινητήρια δύναμη της οπτικής αλλά και συναισθηματικής μετάφρασης του κόσμου,λειτουργεί ως φίλτρο και όχι ως άμεση πληροφορεία της εμπειρίας. Η γλώσσα είναι ξύλινη , οι έννοιες διακινούνται και παραλλάσονται , κανείς ποτέ δε θα καταλάβει τον άλλον απόλυτα , μονάχα μερικώς.Γιαυτό και η σχέση δημιουργού , θεατή και έργου είναι ρευστή και μεταλλάσετε συνεχώς.
Δεν είμαι εγώ αυτός που φτιάχνει το νόημα στο μυαλό σας, αυτή είναι μία δικιάς σας ευθύνη.Εγώ μιλάω ή σιωπώ ή ονειρεύομαι και σεις ακούτε ή αφουγκράζεστε ή ονειρέυεστε αν θέλετε μαζί μου.
Μα δε μπορώ να σας μιλήσω για το όνειρο αυτό που βλέπω.
Το μέσο μας αποσπά απο την πηγη κι η επιθυμία φιμώνεται κάθε φορα που αποτυγχάνει να εκφραστεί.Χιλιάδες ανείπωτα λόγια αναμένουν στην περιοχή τους στόματος και κολλάνε με το καιρό πάνω στη γλώσσα.Η σκέψη αρχίζει να νεκρώνει και μονάχα κάποιο τυχαίο βράδυ καταμεσής του ονείρου ,ίσως να βρεθεί μια καινούργια γλώσσα να μιλήσει για αυτά που καμία άλλη δε κατάφερε να πει.
Το Πτυχιακό μου «Παραλύρημα» είναι ένα σχόλιο για την απόστασή μας απο το όλον.Την βαθύτατη ανάγκη μας να εκφραστούμε και να μας κατανοήσουν.
