REM BRAND NAME project – Η γνησιότητα του καλλιτέχνη στην Αθήνα από την αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος Δελτίο τύπου

                       

Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος μας καλεί να παίξουμε ένα επιτοίχιo art-παιχνίδι από τις 11 έως και τις 30 Δεκεμβρίου…

Με την τελευταία έκθεση για το 2014 με τίτλο “Rem Brand Name – Η γνησιότητα του καλλιτέχνη”, ένα εικαστικό project των φοιτητών του 3ου εργαστηρίου Ζωγραφικής ΤΕΕΤ Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, μπορούν όλοι να αποκτήσουν ένα έργο τέχνης δίνοντας, γιατί όχι, έστω και 5 ευρώ!

Ανοιχτό Κάλεσμα/ Έκθεση μικρογραφίας "Quar-t", στην γκαλερί Artis Causa, Θεσσαλονίκη

Υπάρχουν  φορές όπου η δημιουργική πράξη δεν καταφέρνει να μεταφέρει τον σκοπό της, παραμένοντας ακατανόητη προς τρίτους, εξαιτίας της πολυπλοκότητάς της. Ωστόσο η πολυπλοκότητά της μπορεί και πρέπει να αποτελεί συνδυασμό απλοτήτων. Σε μια προσπάθεια κατανόησης της καλλιτεχνικής πράξης επινοήθηκαν τα Quar-t.

Quar-t: συμπυκνωμένες δημιουργικές πράξεις/χειρονομίες, που απαρτίζουν τον πυρήνα της εικαστικής σκέψης.

Καβουρίδης Βασίλης- +χώρώ

       

                    

Η πραγματικότητα, τα όρια και η αλήθεια σε μια συνεχή αμφισβήτηση και επαναδιαπραγμάτευση με σκοπό… Χωρίς σκοπό !

Το παιχνίδι χάνει το νόημα του μόλις αποκτά σκοπό. Έτσι εδώ θα αναφερθεί η πορεία του παιχνιδιού και ο τρόπος που το ίδιο έθεσε τους κανόνες.

Ένα κομμάτι του παλιού στρατοπέδου της Φλώρινας επαναχρησιμοποιείται, ανακυκλώνεται αναδεικνύεται ιστορικά και μας καλεί ένα παιχνίδι αυτοπραγμάτωσης που περνά από διάφορα στάδια. Όλα αυτά μέσα από την σχέση και αλληλεπίδραση φωτός και σκοταδιού, χώρου και χρόνου με το ανθρώπινο σώμα.

Με κατά 98% ανακυκλωμένα υλικά όπως γυαλί, φελιζολ, γύψο, κάρβουνο κ.α. μια εγκατάσταση που αναδιπλώνεται σε διακόσια και πλέον τετραγωνικά μετρά.

Σύλληψη και κατασκευή : Βασίλης Καβουρίδης

Την εγκατάσταση πλαισιώνουν μουσικά οι :

 Βασίλης Τζαβάρας με τα κομμάτια ΄΄afternoon΄΄ και ΄΄the mirror΄΄ από τον δίσκο "enclosure'' (dna_label) και οι Silent Move (Βασιλης Τζαβάρας και Γιάννης Παξεβάνης ) με τα ΄΄part 1΄΄ και ΄΄part 4΄΄ από το "In seven parts"(Triple Bath)

Ευχαριστώ για την βοήθειά τους:

Χάρη Κοντοσφύρη

Χριστιάν Κωνσταντίνωφ

Θεώνη

Πέτρος Τσουρίλας

Τον δήμο Φλώρινας

Καραγκιοζίδη Ακη

Καρακόλη Μιχάλη

Αναγνωστόπουλο Ιωάννη

Δήμητρα Βούζου-Ενσωμάτωση

     

Ορισμός

Ο όρος ενσωμάτωση (mainstreaming, incorporation) δηλώνει τη μονόδρομη προσκόλληση και εξομοίωση τινός προς ένα όλο ή, αλλιώς, την απόκτηση σώματος ή ροής με πρόσκτηση χαρακτηριστικών ενός ετεροειδούς συνόλου και απώλεια των αρχικών του χαρακτηριστικών.  (Πρακτικά του  ελληνικού ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Παιδαγωγικής και Εκπαίδευσης (ΕΛΛ.Ι.Ε.Π.ΕΚ)4ο πανελλήνιο συνέδριο με θέμα «σχολείο ισο για παιδιά άνισα»Αθήνα 4-6 Μαιου 2007)

Ακόμα:

-ένταξη μέσα σε κάτι άλλο, έτσι ώστε να αποτελέσει με αυτό ενιαίο σώμα
-εξαλείφω τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ξένων στοιχείων που εισέρχονται (για χώρα, κοινωνία, γλώσσα, ήθη κτλ.) 
-απόκτηση υλικού σώματος, η υλοποίηση, ο εφοδιασμός κάποιου πράγματος με υλικό περίβλημα αντίθετα: εξαϋλωση
-(μτφ.) η υλική υπόσταση που αποχτά μια αφηρημένη έννοια, η ενσάρκωση, η προσωποποίησή της

Προσέγγιση του έργου – Αναπαράσταση έννοιας ενσωμάτωσης

Με το έργο μου κάνω μια απόπειρα αναπαράστασης της έννοιας της ενσωμάτωσης. Προσεγγίζω την ενσωμάτωση -από μια ανθρωποκεντρική σκοπιά-ως μια ακούσια,συχνά βίαιη διαδικασία που σηματοδοτείται με την γέννηση του σώματος και πηγάζει από την ίδια την ύπαρξη σαν επίταγη, επαναλλαμβανόμενη διαρκώς σαν ένα αρχετυπικό μοτίβο και περικλειωντας εννοιες όπως η αρχή,το τέλος,η αποκοπή αλλά και υλικά, κοινωνικο-πολιτισμικά, ηθικο-φισολοσοφικά στοιχεία.

Έρη Αγρίου-ΨΧ

Με το λύχνο του άστρου,
στους ουρανούς εβγήκα
Στο αγιάζι των λειμώνων
Στη μόνη ακτή του κόσμου.
Που να βρώ την ψυχή μου.
Το τετράφυλλο δάκρυ.

Οδηγέ των ακτίνων
και των κοιτώνων Μάγε
Αγύρτη που γνωρίζεις
 το μέλλον μίλησε μου.
Που να βρώ την ψυχή μου
το τετράφυλλο δάκρυ

                                                                                                                           ­                        Οδυσσέας Ελύτης.
Άξιον Εστί, (απόσπασμα)

Ψάχνοντας το κρυμμένο ν(ό)ημα

Μοιάζει πως έτσι είναι σχεδιασμένο από την αρμονία του σύμπαντος να ισορροπεί η ζωή σε δίπολες έννοιες, φως και σκοτάδι, ζωή και θάνατος, αρχήκαι τέλος, ορατό και αόρατο, έννοιες στις οποίες προσπαθεί να  ισορροπήσεικαι η ψυχή  καθώς ψάχνει να βρει το μονοπάτι, κρυφό ή φανερό, που θα την οδηγήσει στην τελείωση της.Με στόχο απόλυτο να βρεί την ψυχή του ο ανθρωπος γεννιέται καί μπαίνει στη μεγάλη περιπέτεια της ζωής. H άφθαρτη εώς εκείνη τη στιγμή οντότητα αναγκάζεται να ξεχάσειπρουπάρχουσες μνήμες καθώς εμπλέκεται στο κόσμο της γέννησης και της φθοράς.

Το δίπολο λοιπόν ξεκινάει απο την στιγμή της γέννησης.Η πρώτη πληροφορία που λαμβάνει το βρέφος είναι ο διαχωρισμός του από την μητέρα.Η μητέρα είναι πάντα ο πρώτος φορέας της  εικόνας της ψυχής, συνδέεται με την ιδέα της ίδιας της ζωής.Το ενιαίο μέχρι τότε περιβάλλον του στη μήτρα, τώρα ξαφνικά γίνεται δύο. Αφήνει την προστασία της μήτρας της, και κερδίζει την πρώτη τουπνοή μέσα από ένα δυνατό κλάμα. Η λέξη ψυχή προέρχεται από το ρήμα ψύχω, που σημαίνει πνέω, αναπνέω, φυσώ, γι’ αυτό ψυχή αρχικά σημαίνει πνοή, φύσημα, δηλαδή αναπνοή, ζωή. Η ανάσα είναι το πρώτο φαινόμενο που σημαδεύει τη ζωή και το σταμάτημα της το πρώτο που σημαδεύει την κατάσταση του θανάτου.

Αλεξάνδρα Τσιτσιντά-Πτυχιακή Εργασία

                                             

Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ[1]

«ΤΕΙΧΗ»

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Όλες οι  εικαστικές τέχνες φανερώνουν μια συγκεκριμένη παράδοση αιώνων που δεν είναι αποκομμένη από το κοινωνικό – πολιτικό γίγνεσθαι της κάθε εποχής.  Επίσης δηλώνουν - όταν αξιοποιούνται - την αποδοχή αυτής της παράδοσης, που θέτει περιορισμούς στον καλλιτέχνη. 
Πολλές φορές αυτοί οι περιορισμοί είναι τόσο ισχυροί που ο καλλιτέχνης αδυνατεί να τους υπερβεί. Ταυτόχρονα ένα εικαστικό έργο μπορεί είναι μία οδός που πηγάζει  από την σκέψη και τα συναισθήματα  του καλλιτέχνη για να καταλήξει στην σκέψη και τα συναισθήματα του θεατή, διατρέχοντας πάντα τον κίνδυνο να μην φτάσει ποτέ στον θεατή και να μην  φύγει ποτέ από την σκέψη του καλλιτέχνη. 

Αναντίρρητα, η σύγχρονη Ελλάδα βιώνει τα τελευταία χρόνια μια βαθιά κρίση σε πολλά επίπεδα. Κυρίαρχα όμως εκδηλώνεται ως οικονομική κρίση. Αυτή η  κρίση ως   «πραγματικότητα»  τείνει να γίνει αποδεκτή από το σύνολο των πολιτών της χώρας.

Μάγδα Χριστοπούλου-‘Το να πεθαίνεις είναι μια τέχνη’

                                                
                                   

                
         Από όλες τις προσαγορεύσεις που μπορούμε εμείς οι άνθρωποι να εκφράσουμε, η γλώσσα είναι η υψηλότερη και μακράν όλων η πρώτη. Η γλώσσα είναι αυτή που κατ' αρχάς και τελικά μας στέλνει νεύματα για την ουσία ενός πράγματος.

Martin Heidegger

Το πέρασμα στην ανυπαρξία είναι παράμετρος που απασχόλησε την ανθρώπινη διανόηση από καταβολής της, σχεδόν στον ίδιο βαθμό με την ύπαρξη. Κάθε αποκλίνουσα μονάδα στις οργανωμένες κοινωνίες των ανθρώπων είχε ως τίμημα της διαφοροποίησής της, την σταδιακή ελάττωση του ζωτικού της χώρου, την απογύμνωση από κάθε παροχή, την ανάδειξη αδιεξόδων,που λειτουργούν ως τροχοπέδη στην πορεία της προς την πραγμάτωση της πλέον αυτονόητης διαδικασίας, «της ύπαρξης καθ’εαυτήν», μέσα στην απλή καθημερινότητα. Οι  ανθρώπινες ομάδες, πάντα υπέβλεπαν τους «παράξενους», τους μη ομαλά ενταγμένους στην γλυκιά ρουτίνα «που δεν μεριμνά δια την αύριον», τους ηθικά και ψυχικά βασανιζόμενους και τους αλλόκοτους οραματιστές, που ζουν και αναπνέουν με προβολή στο μέλλον.Αν ταχθούμε με την άποψη ότι ο άνθρωπος είναι «φύσει πολιτικόνζώον», οι αποκλίνοντες, οι κοινωνικά διωκόμενοι, θα’πρεπε να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια αφομοίωσής τους στο σύνολο, στο μέγιστο δυνατό. Όμως, η Ιστορία και η Τέχνη μας έχουν από-δείξει ότι τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Στους κοινωνικά ανένταχτους εμπεριέχονται υποκατηγορίες ανθρώπων, ετερόκλητες σαν σύνθεση και επί της ουσίας.Οι ποιότητές τους μπορεί να ποικίλλουν από τα άτομα με σωματικά και διανοητικά προβλήματα, ως τους χαρισματικούς και τους μεγαλοφυείς, μη εναρμονιζόμενους με τον μέσο όρο. Αυτοί οι τελευταίοι, δεν επιδιώκουν την αφομοίωση. `Ίσως και να εντείνουν συνειδητά την ετερότητά τους. Στην ίδια συνομοταξία υπάγονται συχνά και οι άνθρωποι με καλλιτεχνικές προδιαθέσεις και ευαισθησίες, ιδιότητες που αγκαλιάζουν τις πτυχές του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι.