
Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2015
Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2015
Εγκαίνια της έκθεσης Rhino: Last He(a)rd στη γκαλερί Λόλα Νικολάου
Κείμενο πλαισίωσης έκθεσης
Ο μαύρος ρινόκερος με κλειστά τα μάτια μεταφέρεται προς την σωτηρία του, κάνοντας μια μικρή πρόβα θανάτου. Η περιστροφή του, ως σημείο μετεωρισμού του ανάμεσα σε δύο καταστάσεις, αναδεύει τις σκέψεις μας, με σκοπό τον προβληματισμό. Το τέλος της περιστροφικής δίνης θα βρει τον ρινόκερο σώο και προστατευμένο ή αφανισμένο και αλλοτριωμένο;
Το επεισόδιο αυτό, απόρροια του ανθρώπινου ωφελιμισμού, δημιουργεί μια ευκαιρία αυτοκριτικής και ανάκλησης δεδομένων. Το υπερθέαμα ανθρωπιάς που στήθηκε με χαμένο την φύση, προσπαθεί να εξιλεώσει τον αφανισμό. Το κέρατο του ρινόκερου έχει υποστεί μια άσκοπη υπεραξία εξαιτίας της πολυσυλλεκτικότητας των κοινωνιών, με αποτέλεσμα τον κορεσμό της φύσης.
Οι φωνές της τελευταίας αγέλης αντισταθμίζουν τη σιωπή που περικλείει το γεγονός και οι κραυγές τους στέλνουν το σήμα κινδύνου. Το λάβαρο της αγέλης είναι παρμένο από το τοπίο του που όλο και ξεθωριάζει όλο και πιο πολύ πλησιάζει στη μνήμη, υπενθυμίζοντάς μας πως ο άνθρωπος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης και πως κάθε καταστροφική πράξη του απέναντι σε αυτή ισοδυναμεί με μια βίαιη πράξη απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό.
Η μετα-οικοσιτική νοοτροπία και οι αντιφάσεις στα συναισθήματα των ανθρώπων έχουν δημιουργήσει μια σύγχυση στα όρια ανθρώπινου-ζωικού. Ανάμεσα σε λεπτές σχέσεις προσπαθεί ο άνθρωπος-ρινόκερος να ισορροπήσει, να υπερασπιστεί την ατομικότητά του ενάντια στις πιέσεις που δέχεται. Κατά αυτή την προσπάθεια συναντάμε την συνύπαρξη ακροτήτων. Το αιχμηρό κέρας χρησιμεύει ως άμυνα-προστασία και ταυτόχρονα ως αφορμή επίθεσης και κυρίευσης του ιδίου. Αφανισμός και θεαματική σωτηρία. Η μεταφορά σε ένα νέο τόπο με τρόπο σχεδόν βίαιο, και με στόχο την σωτηρία, σημαίνει τον θάνατο και την ίδια στιγμή την ευκαιρία συνέχισης, αναγέννησης του είδους.
Κάπου ανάμεσα σε αυτές τις δυικές καταστάσεις συνειδητοποιούμε την αληθινή φύση των πραγμάτων. Ζώα και άνθρωποι φτιαγμένοι από τα ίδια δομικά υλικά ταξιδεύουν απροστάτευτοι προς την φθορά. Κινούνται διαφορετικά, έχοντας έτσι και αλλιώς μια σταθερή πορεία προς το αναπόφευκτο του χρόνου. Έρχονται όλο και πιο κοντά στο μηδέν. Επανέρχονται στην ύλη που τους δημιούργησε. Ας προχωρά έτσι ο κόσμος, εξάλλου ο μαύρος ρινόκερος έχει πεθάνει προ πολλού.
"Δεν έχει μνήμη η φύση, συγχώρησε τον εαυτό σου κι είσαι συγχωρημένος." Santayana, G.
(κείμενο είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της αγέλης καλλιτεχνών)
(κείμενο είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της αγέλης καλλιτεχνών)
Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2015
Rhino: Last He(a)rd στη γκαλερί Λόλα Νικολάου
Rhino: Last He(a)rd
Γαβριήλ Φτελκόπουλος
Συμμετέχουν οι: Γεωργία Δαμιανού, Χάρης Κοντοσφύρης, Δήμητρα Μπαϊρακτάρη, Όλγα Μπογδάνου, Άννα-Μαρία Σαμαρά, Χρήστος Σκούρτης, Μάγδα Χριστοπούλου
Εγκαίνια Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2015, 19.00 – 22.00
Ιπτάμενοι ρινόκεροι εμφανίστηκαν τον Οκτώβριο του 2011 όταν φιλοζωική οργάνωση ανέλαβε την μετά-οικοσιτική ζωή τους. Έτσι μετά το κυνήγι και τα αιματηρά αθλήματα καθώς εξέλειπε ο ζωικός κίνδυνος, το παρελθόν και το μέλλον των σχέσεων μεταξύ ανθρώπων και ζώων οδηγήθηκαν σε εξανθρωπισμό. Ο άνθρωπος ενδιαφέρεται για την διάσωση τους. Με προβληματισμό το φαινόμενο των ιπτάμενων ρινόκερων, το οποίο αποτελεί την έκφραση της ανθρώπινης ασύμμετρης καταστροφικότητας και στρέφοντας το βλέμμα στην ηθική πλευρά των πράξεών μας, ο Γαβριήλ Φτελκόπουλος παρουσιάζει το έργο 499 Rhino.
Το συγκεκριμένο έργο, μιλώντας για το γεγονός της εσωτερικής μετανάστευσης του μαύρου ρινόκερου από την WWF, με σκοπό την προστασία του είδους από τους κυνηγούς του κέρας του, αναγάγει το επεισόδιο στη πραγματικότητα του υπερθεάματος και της υπεραξίας. Η κεντρική αφήγηση πλαισιώνεται από μια αγέλη καλλιτεχνών, η οποία μετουσιώνεται σε φωνές του αφανισθέντος είδους. Σε μια έκθεση της οποίας η συνολική μορφή αποτελεί μια συνεργατική εγκατάσταση, όπου θέτονται ερωτήματα, σχετικά με ζητήματα που ενυπάρχουν στα δίπολα, ζωή και θάνατος, καταστροφή και αναγέννηση, oι θεατές καλούνται να αφουγκραστούν τη κραυγή της αγέλης ως ένα τελευταίο άκουσμα.
Διάρκεια έως 7 Φεβρουαρίου 201515.01 – 07.02.2015
ΓΚΑΛΕΡΙ ΛΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ | Τσιμισκή 52, Θεσσαλονίκη
Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πε., Πα.: 12.00 – 20.00 / Τε., Σα.: 12.00 -15.00
Με την υποστήριξη και τον συντονισμό της ομάδας Μακρύ Όχημα.
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2014
REM BRAND NAME project – Η γνησιότητα του καλλιτέχνη στην Αθήνα από την αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος Δελτίο τύπου
Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος μας καλεί να παίξουμε ένα επιτοίχιo art-παιχνίδι από τις 11 έως και τις 30 Δεκεμβρίου…
Με την τελευταία έκθεση για το 2014 με τίτλο “Rem Brand Name – Η γνησιότητα του καλλιτέχνη”, ένα εικαστικό project των φοιτητών του 3ου εργαστηρίου Ζωγραφικής ΤΕΕΤ Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, μπορούν όλοι να αποκτήσουν ένα έργο τέχνης δίνοντας, γιατί όχι, έστω και 5 ευρώ!
Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2014
Ανοιχτό Κάλεσμα/ Έκθεση μικρογραφίας "Quar-t", στην γκαλερί Artis Causa, Θεσσαλονίκη
Υπάρχουν φορές όπου η δημιουργική πράξη δεν καταφέρνει να μεταφέρει τον σκοπό της, παραμένοντας ακατανόητη προς τρίτους, εξαιτίας της πολυπλοκότητάς της. Ωστόσο η πολυπλοκότητά της μπορεί και πρέπει να αποτελεί συνδυασμό απλοτήτων. Σε μια προσπάθεια κατανόησης της καλλιτεχνικής πράξης επινοήθηκαν τα Quar-t.
Quar-t: συμπυκνωμένες δημιουργικές πράξεις/χειρονομίες, που απαρτίζουν τον πυρήνα της εικαστικής σκέψης.
Quar-t: συμπυκνωμένες δημιουργικές πράξεις/χειρονομίες, που απαρτίζουν τον πυρήνα της εικαστικής σκέψης.
Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2014
Καβουρίδης Βασίλης- +χώρώ
Η πραγματικότητα, τα όρια και η
αλήθεια σε μια συνεχή αμφισβήτηση και επαναδιαπραγμάτευση με σκοπό… Χωρίς σκοπό !
Το παιχνίδι
χάνει το νόημα του μόλις αποκτά σκοπό. Έτσι εδώ θα αναφερθεί η πορεία του
παιχνιδιού και ο τρόπος που το ίδιο έθεσε τους κανόνες.
Ένα κομμάτι
του παλιού στρατοπέδου της Φλώρινας επαναχρησιμοποιείται, ανακυκλώνεται
αναδεικνύεται ιστορικά και μας καλεί ένα παιχνίδι αυτοπραγμάτωσης που περνά από
διάφορα στάδια. Όλα αυτά μέσα από την σχέση και αλληλεπίδραση φωτός και
σκοταδιού, χώρου και χρόνου με το ανθρώπινο σώμα.
Με κατά 98%
ανακυκλωμένα υλικά όπως γυαλί, φελιζολ, γύψο, κάρβουνο κ.α. μια εγκατάσταση που
αναδιπλώνεται σε διακόσια και πλέον τετραγωνικά μετρά.
Σύλληψη και
κατασκευή : Βασίλης Καβουρίδης
Την
εγκατάσταση πλαισιώνουν μουσικά οι :
Βασίλης
Τζαβάρας με τα κομμάτια ΄΄afternoon΄΄ και ΄΄the mirror΄΄ από τον δίσκο "enclosure'' (dna_label) και
οι Silent Move (Βασιλης
Τζαβάρας και Γιάννης Παξεβάνης ) με τα ΄΄part 1΄΄ και ΄΄part 4΄΄
από το "In seven parts"(Triple Bath)
Ευχαριστώ
για την βοήθειά τους:
Χάρη
Κοντοσφύρη
Χριστιάν
Κωνσταντίνωφ
Θεώνη
Πέτρος
Τσουρίλας
Τον δήμο
Φλώρινας
Καραγκιοζίδη
Ακη
Καρακόλη
Μιχάλη
Αναγνωστόπουλο
Ιωάννη
Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014
Δήμητρα Βούζου-Ενσωμάτωση
Ορισμός
Ο όρος ενσωμάτωση (mainstreaming, incorporation) δηλώνει τη μονόδρομη προσκόλληση και εξομοίωση τινός προς ένα όλο ή, αλλιώς, την απόκτηση σώματος ή ροής με πρόσκτηση χαρακτηριστικών ενός ετεροειδούς συνόλου και απώλεια των αρχικών του χαρακτηριστικών. (Πρακτικά του ελληνικού ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Παιδαγωγικής και Εκπαίδευσης (ΕΛΛ.Ι.Ε.Π.ΕΚ)4ο πανελλήνιο συνέδριο με θέμα «σχολείο ισο για παιδιά άνισα»Αθήνα 4-6 Μαιου 2007)
Ακόμα:
-ένταξη μέσα σε κάτι άλλο, έτσι ώστε να αποτελέσει με αυτό ενιαίο σώμα
-εξαλείφω τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ξένων στοιχείων που εισέρχονται (για χώρα, κοινωνία, γλώσσα, ήθη κτλ.)
-απόκτηση υλικού σώματος, η υλοποίηση, ο εφοδιασμός κάποιου πράγματος με υλικό περίβλημα αντίθετα: εξαϋλωση
-(μτφ.) η υλική υπόσταση που αποχτά μια αφηρημένη έννοια, η ενσάρκωση, η προσωποποίησή της
-ένταξη μέσα σε κάτι άλλο, έτσι ώστε να αποτελέσει με αυτό ενιαίο σώμα
-εξαλείφω τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ξένων στοιχείων που εισέρχονται (για χώρα, κοινωνία, γλώσσα, ήθη κτλ.)
-απόκτηση υλικού σώματος, η υλοποίηση, ο εφοδιασμός κάποιου πράγματος με υλικό περίβλημα αντίθετα: εξαϋλωση
-(μτφ.) η υλική υπόσταση που αποχτά μια αφηρημένη έννοια, η ενσάρκωση, η προσωποποίησή της
Προσέγγιση του έργου – Αναπαράσταση έννοιας ενσωμάτωσης
Με το έργο μου κάνω μια απόπειρα αναπαράστασης της έννοιας της ενσωμάτωσης. Προσεγγίζω την ενσωμάτωση -από μια ανθρωποκεντρική σκοπιά-ως μια ακούσια,συχνά βίαιη διαδικασία που σηματοδοτείται με την γέννηση του σώματος και πηγάζει από την ίδια την ύπαρξη σαν επίταγη, επαναλλαμβανόμενη διαρκώς σαν ένα αρχετυπικό μοτίβο και περικλειωντας εννοιες όπως η αρχή,το τέλος,η αποκοπή αλλά και υλικά, κοινωνικο-πολιτισμικά, ηθικο-φισολοσοφικά στοιχεία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)













